3 ay önce yesyeni bir Aeros Discus bir kanat satın alınmış, 1 yılı aşkın uzun eğitim ve bekleyiş bitmiş, THK'nun nizamiyesinden alınan amatör uçucular için hazırlanan muafakatname doldurup ve imzalamıştım. Benim kağıdımın altında da tüm uçuşlarımızda bize yardımcı olan deltakanat pilotu Korkmaz abinin (Yaramaz hehehe) kağıdını duruyordu. Orta seviye bir kanatla ilk uçuşum olacağı için biraz tedirgindim. Murat hocamız kanadın XC sınıfın bir kanattan daha hızlı olduğunu ancak bu aşamaya hazır olduğumu söyleyerek beni biraz rahatlatmıştı.

İlk uçuşu havanın sakin ve türbülanssız olduğu sabah 9-10 gibi yapmayı planlamıştık. Benle birlikte tekamülden arkadaşım ilk C uçuşunu yapacaktı. Kanatlar yüklendi ve C tepesine çıktık. Tepede yapılan hafriyattan dolayı toz ve iş makinalarının çalışmaları arasında kanatları kurduk. Kurulum bittikten sonra oldukça yorulmuştum. Falconlarda olmayan 24 tane baten ve özellikle tipwandları takmak oldukça yorucuydu. Kurulum bittiğinde dirseklerim sızlamıştı J Tepede Mustafa hocamız kalkışı yaptıracak inişte Bayezid hoca beni yönlendirecekti. Günay'ın çıkışından sonra harnısı giyip, kanat kontrolleri yaptıktan sonra kalkışa hazırdım. Sakin havada kalkayım derken saat 12 yi geçmişti.

Hazırım dedikten sonra olması gerekenden yavaş bir koşuyla çıkışımı yaptım. Tepeye çekilen kum hala oturmamış adımlarım hafifçe zemine gömülmüştü. Neyseki kanat havalanmış ve yükselmişti. Ancak bir aksilik vardı ki beni oldukça strese soktu. Harnese giremiyordum. 4-5 kez denememe rağmen bacaklarımı sokamamış ve yabancı olduğum bu kanatta ve harnısta denge merkezini ayarlamaya çalışıyordum. Daha sonra öğrendim ki kanat kılıflarının harnısın içine yerleştirmek gerekiyormuş. Fazla ısrarcı olmadan direkt inişe yöneldim.

En heyecanlı kısım gelip çatmıştı. Onlarca yazı - teorik bilgi ve mental acaba işe yarayacakmıydı ? J İniş alanındaki windsocka bakınca biraz tedirgin olmuştum. Neredeyse sıfır rüzgarla inmem gerekiyordu. Pisti karşıladıktan sonra trapezi biraz daha çekerek kanadı hızlandırdım. Sürat falconlara nazaran ürkütücüydü. Yere 2-3 metre kala trapezi hafifçe iterek yere paralel ilerlemeye başladım. Kanat dengeli bir şekilde ilerlerken trapezi trim pozisyonuna kadar yavaş yavaş gevşettikten sonra trapezi dinlemeye başladım. Ayaklarım yere yakın bir noktada ve kanadın enerjisinin bittiğini hissettiğim anda normalden biraz sert bir flare up ile ayaklarımın üstüne indim. Süperdi . Korktuğum safha bikaç olumsuzluğa rağmen discusun dengeli yapısının da yardımıyla güzel bir şekilde bitmiş ve nizami bi şekilde inmiştim.

Karabinayı çözerken Yaramaz abi ve eşim Melek yardıma gelmişti. Tatlı bir yorgunluk ve telaşla ilk kanadımla uçuşum Mustafa ve Bayezit hocamızın yardımlarıyla güzel sonuçlanmıştı.

“Bilgi-deneyim-beceri-his” bu kavramların önemi , deltakanat öğrencisi ve yeni bir pilot olarak aklımın hep bir köşesinde durdu ve oldukça da işe yaradı. Uzun bir eğitim-araştırmalar-tavsiyelerin sonunda bile deltakanatta eğitim süreci ve yeni tecrübeler hiç bitmiyor. Belki de bu işi eğlenceli yapan da bu.

Güvenli ve keyifli uçuşlar dileğiyle.

Barış YALÇINKAYA
31 Temmuz 2009, Eskişehir